Harry
Bronkhorst
Harry Bronkhorst is in
1951 geboren in voormalig Nederlands Nieuw-Guinea. Kort daarvoor waren zijn
ouders uit Indonesië gevlucht vanwege de onafhankelijkheidsstrijd. Hij is een
nazaat van een Nederlander die zich in 1836 in Nederlands-Indië vestigde.
Door Harry's
aderen vloeit een mix van Nederlands, Chinees, Javaans, Duits en Frans bloed.
In 1953 kwam het
gezin Bronkhorst naar Nederland.
Tekenen en schilderen waren altijd Harry's
grootste hobbies. Hij had graag naar de kunstacademie gewild, maar zijn ouders
dachten daar anders over en dus kwam Harry op kantoor terecht. In de loop der
jaren begon het kunstenaarsbloed echter meer en meer te spreken. Dit leidde tot
het moment waarop er een keuze gemaakt moest worden: "veilig" verder in een
vaste baan waar zijn hart niet lag, of het pad van het ongewisse kunstenaarschap
op. Harry koos voor de kunst en dat is een goede keuze gebleken.
De afgelopen
drie jaar heeft hij zich in een sneltreinvaart ontwikkeld. Eerst waren er de
verstilde aquarellen en vervolgens zijn daar de olieverfdoeken van het
Nederlandse en Engelse landschap bij gekomen. Ondanks het ontbreken van een
kunstzinnige opleiding heeft hij zich een uitstekende techniek en
materiaalbeheersing eigen gemaakt. Zijn stijl is in drie woorden samen te
vatten: realistisch, rustgevend, herkenbaar.
De natuur is de grootste bron
van inspiratie voor Harry. Dat wat steeds moeilijker te vinden is, tracht hij in
zijn doeken te realiseren: de rust en stilte van een landschap waar slechts de
geluiden van de natuur hoorbaar zijn. Een grote verscheidenheid aan landschappen
is al door hem geschilderd en zijn vele vertoeven in de natuur blijft hem
voortdurend inspireren tot nieuwe schilderijen. Deze inspiratie is zo sterk, dat
het soms wringt tussen het onmiddellijk willen weergeven van de beleving en de
tijd die nodig is om het daadwerkelijk op doek of papier te realiseren.
Verschillende succesvolle exposities en de reacties op de internetsite maken
duidelijk dat mensen worden geraakt door wat Harry in z'n schilderijen heeft
gelegd. Ze willen iets van die schoonheid en rust aan de muur hebben. Die
erkenning maakt de droom die werkelijkheid is geworden, nog mooier: het elke dag
bezig te mogen zijn met het schilderen van de weergaloze schoonheid van de
natuur.
